|
|
|
Untitled Document
|
ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΓΙΟΝ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ:MAΡΙΝΑ
ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
|
|
Περßληψη:
Η ΕιρÞνη
Þθελε να
γßνει üμορφη
για ν'
αποκτÞσει
δικαßωμα
στον Ýρωτα,
και τα
κατÜφερε.
ΚυνÞγησε το
üνειρο ενüς
Üντρα και
δοκιμÜστηκε
σκληρÜ μÝχρι να
γßνει η ελπßδα
της
πραγματικüτητα
κι ο ÝρωτÜς της
ταξßδι
ευτυχßας.
¼ταν Þρθαν οι
δυσκολßες
üμως, üταν τα Üγχη
και οι
αλÞθειες την
Ýπνιξαν, η ωραßα
εμφÜνισÞ της
δε στÜθηκε
ικανÞ να
σταματÞσει
την απüρριψη, τη
μοναξιÜ και την
αληθινÞ
ασχÞμια της
ζωÞς. Πüση αξßα
Ýχουν Üραγε
οι Üνθρωποι,
τα
συναισθÞματα
και οι
καταστÜσεις,
üταν φοροýν
κραγιüν για να
υπÜρξουν;
«Κοßταξε
στον καθρÝφτη.
Η ΕιρÞνη εßχε
ανÜγκη να πει
Ýνα αντßο στη
ΔÜφνη, την üμορφη
ΔÜφνη, που εßχε
καταφÝρει να
ξεγελÜσει
για λßγο την
κακÞ της μοßρα.
ΜÝσα απ' αυτÞν
εßχε
καταφÝρει να
κερδßσει
θαυμασμü,
αναγνþριση,
Ýρωτα κι Ýναν
Üντρα που
χρüνια
ονειρευüταν.
Δεν κατÜφερε
üμως να
νικÞσει την
αληθινÞ
ασχÞμια της
τýχης αυτÞς,
που την εßχε
σφραγßσει
αρνητικÜ απ' την
þρα που
γεννÞθηκε».
|
|
¼ΤΑΝ
ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ
ΠΕΘΑΙΝΑΝ ΣΤΗ
ΣΜΥΡΝΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ:ΓΙΑΝΝΗΣ
Π. ΚΑΨΗΣ
|
|
Περßληψη:
Δυο
αδερφοποιτοß,
ο ΑλÝξης και
ο ΧασÜν,
βλÝπουν
τους
δρüμους
τους να
τους φÝρνουν
σε αντßπαλα
μετερßζια.
Και δßνουν
υπüσχεση
üποιος
σκοτþσει τον
Üλλον να του
κλεßσει τα
μÜτια. Δυo
ερωτευμÝνα
παιδιÜ
σπαρÜζουν απü
την απελπισßα
üταν η κοπÝλα
αναγκÜζεται
να τουρκÝψει.
Κι ο
ΜουσταφÜ, ο
Τουρκοκρητικüς
που δεν Ýχει
ξεχÜσει την
τσικουδιÜ
και τις
μαντινÜδες,
ρßχνεται με το
μαχαßρι του
στους
τσÝτες για να
σþσει την
Αγγελικοýλα
κραυγÜζοντας
«ΜουσουλμÜνος
εßμαι, μπρε, μα
την ΠαναγιÜ...».
Ο
θÜνατος τη
λυτρþνει, üταν
αμÝτρητες
νεαρÝς
παρθÝνες
βιÜζονται μÝσα
στις
εκκλησßες.
¼λη η τραγωδßα
της
ΜικρασιατικÞς
ΚαταστροφÞς
μÝσα απü τις
ζωÝς απλþν
ανθρþπων,
ΕλλÞνων και
Τοýρκων, τα μßση,
τα πÜθη και τις
συμφορÝς
τους. Και Ýνα
συνταραχτικü
ντοκουμÝντο:
Ο ΚεμÜλ
παρακολουθεß
αδιÜφορος
την πυρκαγιÜ
της Σμýρνης,
πßνοντας ρακÞ
συντροφιÜ με
την ερωμÝνη
του. Κι üταν ο
ΙσμÝτ Ινoνοý τοý
ζητÜ να
στεßλει στο
στρατοδικεßο
τον Νουρεντßν,
τον ΝÝρωνα της
Σμýρνης,
διατÜζει... να
ρßξουν την
ευθýνη
στους
¸λληνες.
|
|
ΟΝΕΙΡΟΠΑΓΙΔΕΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ:ΔΗΜΗΤΡΑ
ΜΠΟΓΙΑΤΖΟΓΛΟΥ
|
|
Περßληψη:
Μια νεαρÞ
κοπÝλα, η ¶ννα,
μετÜ απü δÝκα
χρüνια
επιστρÝφει
στο νησß της,
για να
παραστεß στην
κηδεßα της
μητÝρας της,
που
δολοφονÞθηκε.
Το γεγονüς
αυτü θα
σταθεß η
αφορμÞ να μÜθει
η ηρωßδα üλη την
αλÞθεια για
το παρελθüν
τüσο το δικü
της üσο και
της μητÝρας
της, αλλÜ και
για να
γνωρßσει τον
Ýρωτα στο
πρüσωπο του
κατÜ πολý
μεγαλýτεροý
της ΜηνÜ.
Θα
καταφÝρει
τελικÜ η ¶ννα να
αντιμετωπßσει
τις
αλλεπÜλληλες
δολοφονικÝς
απüπειρες
εναντßον της,
να
συμφιλιωθεß
με τα Ýνοχα
μυστικÜ του
σκοτεινοý
παρελθüντος,
να αντιταχθεß
στους
αγγÝλους-τιμωροýς
του νησιοý
και να
αγαπÞσει; Το
μÝλλον εßναι
μπροστÜ της,
αρκεß να
νικÞσει
τους
δαßμονες
που
στοßχειωσαν
την
οικογÝνειÜ
της.
¸να
καλοστημÝνο
ψυχολογικü
θρßλερ με
μελετημÝνη,
υπαινικτικÞ
ατμüσφαιρα,
γεμÜτο
μυστÞριο και
προσμονÞ,
σωστÝς
δüσεις
σασπÝνς και
πλοκÞ
κινηματογραφικÞ.
|
|
ΣΟΥΙΤΑ
ΣΤΟΝ
ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ:ΧΡΥΣΑ
ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ
|
|
Περßληψη:
Ποý
βρßσκεται ο
ΠαρÜδεισος, η
ΕδÝμ, η γη της
Επαγγελßας Þ
üπως αλλιþς
ονομÜζεται,
που üλοι
ψÜχνουμε και
γιατß δεν
μποροýμε να
τον βροýμε;
Ποιος εßναι
ο ΑδÜμ και
ποια η Εýα;
Τους Ýδιωξε
ο Θεüς απü τον
ΠαρÜδεισο
επειδÞ
δοκßμασαν το
μÞλο της
γνþσης Þ το
μÞλο της
Üγνοιας; ΜÞπως
τελικÜ ο ΑδÜμ
Þταν εκεßνος
που πλÜστηκε
απü το πλευρü
της Εýας; Σας
πÝρασε ποτÝ απü
το μυαλü üτι
μπορεß ο
Üνδρας να
εßναι το
ωραßο φýλο
και η γυναßκα
το ισχυρü;
Θα
σοκαριστεßτε
üταν μÜθετε üτι
το αρσενικü
φýλο δεν
εßναι παρÜ μια
παραλλαγÞ
του θηλυκοý;
ΤελικÜ μÞπως ο
Üνδρας εßναι
φýλο παροχÞς
υπηρεσιþν; Αν
ναι, τüτε γιατß
η γυναßκα
Ýζησε επß
σειρÜ αιþνων
στη σκιÜ του;
Φοβοýνται πια
οι Üνδρες τις
γυναßκες Þ
τις Ýχουν
σιχαθεß; ΜÞπως
οι Üνδρες
τρÝμουν πιο
πολý μη
μεßνουν στο
ρÜφι; Η
εκκλησßα
αποστρÝφεται
τη γυναßκα
και απλÜ τη
χρησιμοποιεß;
Πüσα ψÝματα της
εßπε και γιατß
της αφαßρεσε
το δικαßωμα
της ηδονÞς; Ο
Θεüς υμνεß
τον Ýρωτα;
ΞÝρουν οι
¸λληνες να
κÜνουν Ýρωτα;
Γνωρßζει Ýνα
ζευγÜρι üτι
στο κρεβÜτι
τους εßναι
πÜντα τρεις
και üχι δýο;
Ποιος εßναι
ο τρßτος; ¼λα
αυτÜ που μας
Ýκρυψαν, üλα
αυτÜ που μας
πüνεσαν, üλα
αυτÜ που
δικαιοýμαστε,
Üνδρες και
γυναßκες.
|
|
|